آیه های زندگی

مادر موسی، چو موسی را به نیل
درفکند، از گفته رب جلیل
خود به ساحل کرد با حسرت نگاه
گفت: کای فرزند خردِ بی‌گناه

اینجا، نقطه اوج ایمان است. این دقیقا همان لحظه‌ای است که می‌گوییم: (( وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ ؛ خدا برای ما کافی‌ است و چه نیکو و وکیلی است)) . توکل این نیست که درب خانه را قفل کنیم و بگوییم: ((خدا حفظش می‌کند)) . توکل حقیقی آنجاست که به دستور خدا، عزیزترین دارایی‌ات را به دستِ امواجی می‌سپاری که در ظاهر، نابود کننده‌اند، اما در باطن، مجرای اجرای فرمان الهی هستند:
ما گرفتیم آنچه را انداختی
دست حق را دیدی و نشناختی؟
در تو، تنها عشق و مهر مادری‌ست
شیوه ما، عدل و بنده‌ پروری‌ست
مادر موسی(ع) یک مادر بود، با تمام عواطف مادرانه. قرآن به زیبایی حال مادر موسی(ع) را توصیف می‌کند و می فرماید: فَارِغاً ! قلبش خالی شد. این همان حالی است که ما زن‌ها و مادر‌ها خوب می‌فهمیم؛ همان دلشوره شدید، همان اضطرابی که نفس را بند می‌آورد. او در آن حال نگفت: ((خدایا، این چه دستوری است؟!)) نه، او عمل کرد؛ صندوق را ساخت، نوزادش را بوسید و او را به وکیل حقیقی سپرد؛ وکیلی که مطمئن بود امانت او را حفظ می‌کند و سالم به او باز می‌گرداند

 #روز_سوم

آیه ۲۶۸ سوره مبارکه بقره
📖 الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاءِ ۖ وَاللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَفَضْلًا
📜شیطان، شما را [به هنگام انفاق مال با ارزش] از تهیدستی و فقر می ترساند، و شما را به کار زشت [چون بخل وخودداری از زکات و صدقات] امر می کند، و خدا شما را از سوی خود وعده آمرزش و فزونی رزق می دهد🌸 براتون پیش آمده میخوای یه پولی برای کارخیر بدی ،صدای در درونت میگه شاید فردا خودت محتاج شدی ،پولت تموم میشه،یا کاری خیر دیگه میخوای انجام بدی یه صدای درونت مانع میشه !بله این همون شیطان کارش ترسوندن وبا همین ترس که به دلت میندازه جلوی کارهای خوب میگیره .اما چکار کنیم از دست این شیطان ؟باید به نسخه های که در قرآن خداوند مهربان فرمود عمل کنیم که می‌فرماید🌸واللهُ یعِدُکُمْ مغفرةً منهُ وفضْلا🌸اگر اهل بخشش باشید نه تنها فقیر نمی شوید بلکه آمرزش وبرکت من پاداش شماست.🌸پس به جای ترس ازفقر بیاید به وعده فضل و بخشش خدا اعتماد کنیم

 آیه ۲۵۰ سوره مبارکه بقره


📖رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
📜پروردگارا! بر ما صبر و شکیبایی فرو ریز، و گام هایمان را استوار ساز، و ما را بر گروه کافران پیروز گردان

خداوندا : هر زمان نفس‌هایم سنگین می‌شود و ناامیدی به دلم می‌ریزد، آیه هایت آبِ روی آتش است؛ زنده‌ام می‌کند.
قرص می‌کند دلم را که تو هستی و حواست هست؛ که می‌بینی و می‌شنوی. که پشت و پناهِ مومنانی.
زندگیِ من در میان همین آیه هاست
قصه گروه‌هایی که دل به تو و سخن تو سپرده‌اند؛ مومن بودند به راه تو و تصدیق کرده بودند فرستاده‌ات را. هم‌پیمان شده بودند که یاری‌اش کنند در برابر ظلمِ ظالمان.
هنوز فریادشان بلند است که ما آماده‌ایم: از تو به یک اشاره، از ما به سر دویدن. قصه اما به همین‌جا ختم نمی‌شود. با تو بودن و در جمع مومنان تو بودن مردِ راه می‌خواهد. که مسیر رسیدن به پیروزی سخت ناهموار است. خوشی و ناخوشی در هم تنیده شده و پستی و بلندی دارد. اما اولش که تو باشی آخرش پیروزی ست🌸